Marnix Verkade won de realityserie Prince Charming, en dus ging hij er met Marvin Wijnans vandoor. Maar al vrij snel na de show werd duidelijk dat dat ‘m niet ging worden; de prins ging vervolgens door met verliezend finalist Ferdi.
No hard feelings
In gesprek met de Grazia blikt Marnix terug op de rollercoaster in Il Palazzo (en daarna). “Het was allemaal heel intens. Verliefdheid kon je het niet noemen, maar ik had in een korte tijd zo’n flinke crush ontwikkeld.” Richting de finale trok hij steeds meer naar Marvin toe, resulterend in de zege.
Maar eenmaal terug in Nederland liep het dus toch spaak. “We hebben elkaar nog wel een maand twee keer per week gezien, hoor. We sliepen samen en hebben het superleuk gehad, alleen gebeurden er zoveel dingen om me heen die het lastig maakten om het verder te ontwikkelen.” Er mocht immers niets in de media geraken. “Ik merkte dat ik er gewoon moe van werd. Niet van Marvin, maar gewoon van de hele situatie. Als ik iemand leuk genoeg had gevonden, denk ik wel dat ik had gedacht: het is niet leuk, maar ik neem het zoals het is en ga ervoor.”
Te verschillend
Marnix sprak dat ook uit naar Marvin. “Ik ben in dit soort dingen nuchter en als ik iets voel, dan durf ik dat meteen uit te spreken. Marvin is daar wel wat gevoeliger en romantischer in. Hij had een attitude van: kom op, het is allemaal megaraar, maar laten we het wel echt goed proberen.” Maar dat lukte niet. “Voor een relatie waren we gewoon te verschillend. We hebben daarna samen de keuze gemaakt om te stoppen met daten.”
Dat hakte er flink in. “Ik huil bijna nooit, maar tijdens het gesprek met Marvin rolden er wel tranen over mijn wangen. Wat mij vooral raakte was dat ik dacht dat ik dingen uit mijn jeugd al had verwerkt. Je doet mee aan een programma, er stond letterlijk een prince charming tegenover me die voor mij koos en dan kan ík me weer niet binden aan zo’n leuke gast. Ik ben nu 27 jaar en verwachtte niet nog zoveel last te hebben van dingen die ik vroeger heb meegemaakt.”
Gelukkig werd het geen ‘vechtscheiding’. “Het is heel mooi gegaan, er is geen seconde ruzie geweest. We kunnen nog steeds heel goed praten en spreken elkaar gerust een uur lang aan de telefoon.” Gelukkig maar!
