Wendy heeft het zwaar in Een Jaar van je Leven. De uit Den Haag afkomstige Wendy merkt dat ze zich steeds meer aan haar medebewoners begint te storen. Als ze haar frustraties uit bij Janet en Babette barst ze in tranen uit.
Zware tijd
Babette herkent de gevoelens van Wendy als geen ander. Soms komt het ineens op. “Het gaat ook wel weer over, maar het komt gewoon ineens.” Ook Janet herkent de gevoelens en kaartte het toevallig al aan bij Eunice. “We worden allemaal een beetje chagrijnig. En dan is het lastig om het leuk te houden.” Daarbij merken ze ook steeds meer dat er een einde komt aan het aantal evenementen. “Het is er allemaal wel een beetje vanaf”, zegt Babette.
Commentaar
Voor Wendy ligt het allemaal wat dieper. Iedereen heeft volgens haar altijd commentaar op elkaar. “Er is altijd wat, maar het komt wel weer goed. Ik mis ook gewoon mijn ouders, kinderen, zusje, alles gewoon.” Janet probeert Wendy moed in te praten, maar Wendy merkt vooral dat ze had gehoopt dat het nu sneller zou gaan dan het goed. “Sinds Moederdag heb ik het echt. Verschrikkelijk.”
Stapje terug
Janet raadt Wendy aan om een stapje terug te nemen. “Ik bemoei me ook niet overal meer mee. Je gaat je steeds meer irriteren. Dus voor jezelf moet je meer rust zoeken. Ik heb ook gezegd dat ik volgende maand eens een keer niet ga koken.” Toch lijkt daar niet per se het pijnpunt van Wendy te zitten. Ze vindt het vooral vervelend dat ze veel voor zich laat bepalen. “Het weet alles beter, alles. Je kunt niet elke keer zeggen wat je denkt.” Toch besluiten de drie dat het de komende maanden een stuk sneller zal gaan. Nog een maandje doorbijten en dan gaat het écht hard.
➡ Niets missen van Een Jaar van je Leven? Volg deze gezellige Facebook-groep!
