Na het zeer ongemakkelijke afscheid van Ammarie kan Thijz weer snel doorschakelen, want er staat een nieuwe dame voor zijn neus. En Mariël wordt gelijk ingezet als zijn muze. Els heeft het rijk weer voor zich alleen, waar in Zuid-Afrika de mannen maar geen contact weten te maken met Mirjam. Iris en Jan komen in Griekenland juist wel tot elkaar, maar of er meer in zit voor Iris…
Ammarie wil haar punt maken
Terwijl er een stortbui neerdaalt in Frankrijk, pakt Ammarie haar spullen. “Het was goed, het was gezellig en toen hield het op. Gisteren heb ik de avond alleen doorgebracht, om na denken wat voor mij de peilers zijn in een relatie. Toen kwam ik uit op gelijkwaardigheid, respect. En ik vind dat Thijz nu vrij respectloos met me omgaat. Hij heeft een deur dichtgedaan en ik krijg het gevoel van ‘zoek het maar uit en ben zo snel mogelijk weg’. Terwijl ik nog wel behoefte heb aan een gesprek met Thijz. En dat werd een moeizaam gebeuren, want Thijz toont inderdaad helemaal geen interesse meer. Hij komt met moeite nog even naar buiten voor een plantje. “Ik heb besloten om niet in eindeloze gesprekken te belanden”, vertelt Thijz.
Geen enkele romance
Toch volgt onder een kop koffie nog een gesprek, waarin Ammarie aangeeft dat ze het niet begrijpt. Thijz: “Ik denk dat ik uitgebreid heb verteld waarom ik tot dit besluit ben gekomen.” Dat ziet Ammarie anders: “Misschien heb je wel te veel verteld en moet je dit helder en beknopt doen. Maar er is dus voor jou geen enkele romance?” Daarop bevestigt Thijs dit en besluit Ammarie om haar tweede broodje maar in de auto onderweg op te gaan eten. “Wel fijn dat we wel even een kop koffie konden drinken en ik nog wat gevoed ben voor ik ga. Voor Thijz hoefde dat niet zo nodig, maar voor mij was dat belangrijk. Ik ben ok met alles. Het was een ontzettend mooi avontuur.” En zo zwaait Thijz zijn tweede dame uit.
Bellen met het thuisfront
Nu er rust is belt Thijz maar eens met zijn dochter en hij fleurt helemaal op wanneer zijn kleinkinderen ook aan de lijn komen. “Het zijn vaak hele leuke reacties en dat vind ik fijn. Die kleinkinderen zijn heel erg lachen, wat ik overigens nooit verwacht had. Want ik ben niet echt een opa, maar ik ga ze wel leren lassen als ze vier zijn.” De rust is van korte duur, want de 63-jarige Mariël staat op de stoep. Ditmaal geen dame die met een camper aan komt rijden, maar gewoon per auto wordt afgeleverd. “De man sprak me aan, de omgeving was prachtig. Dus ik dacht ik trek de stoute schoenen aan en ga schrijven. Ik denk dat wij een match kunnen zijn omdat we allebei niet houden van strakke schema’s. Het creatieve vind ik heel leuk en misschien kan ik nog wat van hem leren. Ik kan me prima alleen te vermaken, maar ik mis wel het delen van dingen. Mijn leven is goed en misschien wordt het nog mooier.”
Aan het tekenen
Eenmaal op de camping zijn ze allebei enthousiast. Thijz: “Ik had haar alleen maar tot haar schouders gezien, daaronder bleek een prachtige vrouw te zitten. Dus dat zijn vrolijke, fijne verrassingen. We gaan een paar dagen lol maken en dan zien we wel.” En Mariël: “Het is precies zoals ik verwacht had. Gezellig en de camping is rommelig maar goed georganiseerd.” En ze slaapt in een rode camper. “Geweldig.” Ze krijgt een verdere rondleiding en is onder de indruk van het atelier. Daar wordt ze gelijk getekend. Mariël: “Ik wil niet te hard van stapel lopen, maar ik voel wel een klik.”
Pijn is fijn!
Mirjam is in Zuid-Afrika toe aan een gesprek met Jacco, die ze tot dusver nog amper heeft gezien. Toch mogen Jacco en Marcel eerst met de rangers een kuil gaan graven. “Mijn handen uit de mouwen steken vind ik leuk, maar dit is echt werk werk”, verzucht Jacco. Marcel kan er wel om lachen. “Zijn we ons eigen graf aan het graven?” Maar erg vindt hij het niet. “Ook als het pijn doet, gewoon doorgaan tot het klaar is. En Jacco staat daar wat anders in. Ik denk dat hij binnen een paar dagen weg zal zijn. Hij is niet zo handig. Eens een fietsboer, altijd een fietsboer. Dat kan je niet veranderen.”
Fietsen…
Daarna is het eindelijk zover dat Mirjam en Jacco op safari gaan. “Ik hoop dat we een connectie kunnen vinden”, is ze hoopvol. Jacco gaat al een stapje verder: “Het zou voor mij wel een afknapper zijn als we niet lekker kunnen zoenen.” En die snelheid trekt Mirjam ook niet. “Ik voel nog geen connectie”, zegt ze na afloop. “Dat kan op zich zo na één date, maar ik zou wel gewoon een normaal gesprekje over de safari voeren. En niet gelijk vragen wat je van mij vindt.” Alle fietsavonturen vindt Mirjam wel grappig. “Maar dan heb je de fiets gehad, wat kan ik nog meer bedenken? Dat is niet wie ik ben. Ik ben geïnteresseerd in mensen en wat ze doen. Maar het gesprek kwam telkens terug op fietsen. Dan is het genoeg.” Maar Jacco heeft het anders beleefd… “Ik heb hier een goed gevoel bij.”
Punten scoren
In de avond scoort Marcel punten. Bij het kampvuur praat hij vrolijk mee met de gasten. Mirjam: “En dat in verschillende talen en hij heeft drankjes ingeschonken. Dus Marcel heeft punten gescoord.” In tegenstelling tot Jacco, die in zijn tent zit. Zonder ranger mag hij niet naar buiten, alleen zonder wifi is het lastig. “Daar zit ik dan in de tent, inmiddels is het donker dus ik mag er niet meer uit. Nu ben ik dus in afwachting dat ik naar buiten mag… Ik had eigenlijk voor het donker mijn tent uit moeten zijn, maar ik was even opgegaan in het moment.”
Supertof
Waar Jan door het vertrek van René alleen is, heeft hij Iris niet voor zichzelf. Want de B&B-eigenaresse heeft een druk programma. Er komen veel mensen langs die van alles gaan onderhouden. “Ik wil geen man die de hele dag mijn handje vast wil houden en alles samen wil doen. Ik vind het prima als een man ook zijn eigen leven heeft.” En zo gaat Jan rustig zijn eigen ding doen. “De laatste jaren richt ik me op een speciale manier van yoga. Namelijk Jannie yoga, dat ben ik. Het is een momentje om dankbaar te zijn.” In de middag gaat hij even lekker zwemmen in de zee, terwijl Iris rustig toekijkt. “Supertof dat Jan de zee in durft.”
Meer dan lachen en lol maken
De twee gaan een tripje naar de stad maken, waar Iris vertelt wat ze zoekt. “Dat zijn twee dingen. Een vriend om mee te lachen en lol te maken. Maar ik zou graag ook een goede vriend willen hebben om de liefde mee te bedrijven.” En Jan: “Alles doen met partner is leuker dan zonder partner. Inclusief culturele uitstapjes. Ik ben er pas een paar dagen, maar het voelt alsof ik haar al jaren ken. En dat voelt ook goed.” Zijn kennis van boten doet het daarbij goed bij Iris. “Het is een droom om hier alle eilanden af te varen, dus misschien kan Jan dat realiseren voor mij.” De twee hebben een gezellig etentje, waar duidelijk wordt geflirt.
Wijze woorden
Els en Robert Jan zijn nu weer echt alleen in Schotland, want ook de familie vertrekt na het bezoek voor de verjaardag van Robert Jan. Maar wel pas nadat zijn dochter hem eerst nog een peptalk geeft. “Jij wil graag in de leiding zijn, maar de vrouwen dat ook eens zijn.” Robert Jan geniet daarvan. “Mooi toch, dat je zulke wijze woorden van je dochter krijgt. Je probeert je kinderen tijdens de opvoeding voor alle valkuilen proberen te verhoeden en nu gaat zij mij daarvoor proberen te verhoeden. Dat is heel leuk om te zien.”
Els zet een stap
Het afscheid met de familie is alsof Els ze al jaren kent, waarop de twee echt weer alleen zijn. Gaat er nu iets opbloeien? “De energie die ik graag heb, voel je nu gelijk weer terug”, aldus Robert Jan. “De sfeer is weer goed. Net zoals gisteren toen we van het strand terugkwamen. Daar heb ik dus wel actie op ondernomen.” En Els onderneemt daarna ook actie tijdens het wandelen. “Wat doet het tot nu met je dat ik er ben?” Robert Jan: “Ik ben nog geen dag opgestaan met tegenzin. Ik hoop veel meer van je te zien dan dat ik nu al zie.” Zelf is Els ook enthousiast. “Ik vind het mooi om je in die paar dagen beter te leren kennen. Ik zie een heel mooi mens.”
➡️ Niets missen van B&B Vol Liefde? Volg ook de Facebook-groep!
