De wind waait opeens heel anders voor Martijn, want Annemiek blijkt heel anders in de wedstrijd te zitten de eerdere dames. Marieke haar twijfels breken nu echt op, terwijl Joeri op stoom lijkt te komen.
Niels is het zat
Marieke heeft eerder Alex en Tom al snel weggestuurd, maar Niels wil ze niet kwijt. Ze vindt het heel fijn dat hij er is, alleen ze voelt het niet. Het issue is dat ze dit nu al een aantal dagen tegen hem aan het vertellen is, terwijl Niels wel meer wil. “Ik heb hier een aantal dagen voor open gestaan, maar ik merk dat het met de dag gevoeliger begint te worden.” Daarop doet Marieke nog de dooddoener er achteraan dat we hier niet zijn om vriendschappen te sluiten. “Ik weet niet of ik echt nieuwsgierig ben naar meer.” En daarop besluit Niels om zelf te vertrekken.
Marieke heeft ruimte nodig
Het doet Marieke pijn, maar tijd om te herstellen krijgt ze niet. De 31-jarige Machiel komt namelijk aanrijden in zijn eigen bus. Hij woont in Rotterdam, maar is eigenlijk ook naar een vanlife leven aan het toewerken. Marieke voelt zich gelijk bij hem vertrouwd, alleen wil ze wel rust. Eerst moet alles voor haar verwerkt worden van de afgelopen dagen en zo stuurt ze hem naar de supermarkt. Dan kan ze zelf rustig even gaan werken.
Poepen in een vuilniszak
Marieke en Niek draaien nog altijd rondjes om elkaar. Het wild kamperen heeft Niek goed doorstaan en hij krijgt een cursus hoe je moet ‘poepen in een vuilniszak’. Ook gaan ze nog op het strand mediteren, alleen merkt Marieke weer dat ze niet zit te wachten op meer contact met Niek. Wanneer besluit ze de knoop door te hakken? Dat deed Joeri eerder door dames weg te sturen en alleen met Karlijn verder te reizen. Dat pakt goed uit, want de twee hebben duidelijk een klik. Ze gaan zwemmen, de vaat doen en babbelen heel wat af.
Kopje koffie
In Portugal heeft Martijn te maken met een hele andere dame dan eerder, want Annemiek is nu in de lead van de gesprekken. Ze gaat ook niet mee in zijn constante overdenkingen en stiltes, waardoor de sfeer totaal veranderd. En dat gaat mis om iets heel onbenulligs. Martijn: “Vanmorgen vroeg ik naar haar verlangen. Toen zei ze dat ze naar het strand wilde. Ik antwoordde dat mijn verlangen nog een kop koffie was en vroeg ik of ze ook een kop wilde. Daarop zei ze ‘neem voor mij maar een water mee’. Ik voelde me daardoor gecommandeerd’.” Daarop barst de bom in de auto, wanneer het lijkt alsof Martijn een handboek afloopt.
Kwetsbaarheid tonen
De twee hebben een stevig gesprek, waarbij Annemiek duidelijk maakt dat ze zich hier niet prettig bij voelt. Na afloop weet ze het heel helder te verwoorden. “Dingen zijn allemaal zo serieus. Het is de bus van Martijn en zijn reis. Ik moet me thuis voelen en veilig. Het voelt nu niet veilig. Het zijn niet mijn spullen, mijn bus, het is gewoon allemaal veel.” Martijn vond het op zijn beurt fijn. “De tranen waren goed. Nu komt ze bij zichzelf en bij haar gevoel. Ze toont haar kwetsbaarheid.” Maar zo lijkt Annemiek er niet over te denken.
➡ Niets missen van Onderweg naar Liefde? Volg dan onze groep!
