Voor Esther was het een zware tijd in Een Jaar van je Leven. Hoewel ze veel geleerd heeft, woog dat eigenlijk niet op tegen de fysieke ongemakken die haar constant parten speelde. Op Instagram blikt Esther uitgebreid en openhartig terug op haar wisselende tijd in de loods, waarvan ze overigens zeker geen spijt heeft. Want ‘haar rugzakje is geleegd’, zegt ze zelf.
Gehoorproblemen
Fysiek was het echter niet te doen voor haar. “Met mijn slechthorendheid heb ik veel gemist tijdens de werkbesprekingen of het fluisteren van ‘belangrijke’ gesprekken.. Ik heb gemerkt dat de deelnemers zich niet aanpasten op mijn slechthorendheid, maar dat ik steeds moest kijken op welke manier kan ik het beter horen, maar wat ik ook deed het horen bleef een handicap waardoor ik mijzelf steeds meer op achtergrond heb gezet”, legt ze uit.
Rugproblemen
“Ik kon op een gegeven moment niet meer opbrengen wat niet meer haalbaar was voor mij. Het alleen zitten en afzonderlijke zitten (is vertrouwd) was voor mij de beste optie geworden binnen de loods.” Ze vervolgt: “Tweede punt is mijn rug, in het begin periode had ik al gezien dat het koken (wat ik graag doe) te zwaar werd. Het zwaar tillen van de banken of tafels werd het ook niet. Maar te lang (maximaal 1 uurtje) zitten aan de tafel was ook niet bevorderlijk voor mijn rug. Dan krijg je tussendoor een fysieke verdienopdracht waar ik niet op zat te wachten, maar ook niet onder willen doen.”
Pijn geïncasseerd
Opgeven was sowieso geen optie. “Deed ik niet mee, dan werd de groep de dupe van mijn keuze. Ik heb alles aangedaan wat ik kon, en de pijn moest ik incasseren. Vaak backstage heb ik mijn rug moeten behandelen door warme doeken op mijn rug te plaatsen, oefeningen en ontstressen. De beruchte bank zat ik tegen het harde stuk van de rugleuning het beste, daar kon ik mijn rug ontspanning geven.” Gelukkig zit ze nu weer lekker thuis, op haar eigen bank.
➡ Niets missen van Een Jaar van je Leven? Volg deze gezellige Facebook-groep!
Dit bericht op Instagram bekijken
