Het kijken naar reality-programma’s als Temptation Island en Ex on the Beach is nog altijd een behoorlijk taboe, al wordt dat de laatste jaren wel steeds minder. En dat is maar goed ook, want zo nu en dan zappen naar dergelijke shows is juist een positief iets. Dat schrijft journaliste Elke Cremers van Glamour.
‘Ach nee, kijk jij die troep?’
Thuis krijgt Elke vaak kritiek op haar kijkgedrag, laat ze optekenen. “Ik doe mijn best om een redelijk intellectueel persoon te zijn. Ik ben op de hoogte van het dagelijkse nieuws, ik doe mijn research als het gaat om belangrijke kwesties en meng me in discussies met doordachte argumenten. Ik geniet van lezen, heb veel plezier gehad aan mijn studie en kijk documentaires. Maar waar ik ook van houd, is reality-tv.”
“Ik ga lekker op de tegeltjeswijsheden van Temptation Island’s Karim. Ik lach me suf wanneer ik veel te zelfverzekerde dronken mensen andere zelfverzekerde dronken mensen zie versieren. Ik schreeuw verontwaardigd tegen mijn smart-tv wanneer iemand de boel bij elkaar liegt in Ex On The Beach (weten ze niet dat alles gefilmd wordt en de waarheid vroeg of laat uitkomt?!). En ik ben het zat om daarvoor geshamed te worden.”
Goede self-care
“Natuurlijk zijn er problematische aspecten in reality-programma’s die we niet moeten negeren (wanneer een vrouw geslutshamed wordt bijvoorbeeld, zoals Jamecia in Ex On The Beach: All Stars. Daar moeten we het óók over hebben. Maar laat ik een ding duidelijk maken: reality-tv is geen guilty pleasure. Dat impliceert dat we ons ervoor moeten schamen. Wij reality-verslaafden hebben net zo veel recht om een programma als Ex On The Beach zonder schaamte te kijken als we hebben om het journaal of een intellectueel praatprogramma te kijken. Sterker nog; ik denk dat een flinke dosis reality-tv zo nu en dan net zo goed voor je is”, vervolgt Elke haar relaas.
Ze besluit met de argumentatie: “Reality-programma’s bingen zijn in mijn geval een vorm van self-care. Er bestaat een achterhaalde opvatting dat intellectuele dingen per definitie goed voor je zijn en niet-intellectuele dingen slecht. Dat iets populair is, betekent niet dat het niet goed is. Dat een film geen Oscar krijgt, betekent niet dat het niet het kijken waard is. En hetzelfde geldt voor reality-tv. Dat zoveel mensen het kijken zegt in ieder geval dat er veel mensen zijn die er iets goeds uithalen. Of dat nu vermaak, ontspanning of iets anders is. Waarom zou je dat shamen?”
